W komputerach stosowane są dwa podstawowe typy dysków: magnetyczne i optyczne. Dyski magnetyczne to na przykład napędy dyskietek lub dysków twardych, instalowane w większości komputerów PC. Dyski optyczne są podobne do magnetycznych funkcjonalnie, ale zapisują i odczytują dane korzystając ze światła (optycznie), zamiast wykorzystywać zjawiska magnetyczne.

Dużą część standardu Red Book zajmuje opis obsługi błędów w czasie odczytu dysku. W płytach CD wykorzystuje się kontrolę parzystości i technikę przeplotu nazywaną Cross-Interleave Reed-Solomon Code (CIRC), co umożliwia zminimalizowanie wpływu błędów powstałych podczas odczytu dysku. Techniki te operują na poziomie ramki.

Masowo produkowane płyty CD są wytłaczane, a nie wypalane laserem, jak uważa wielu ludzi. Choć laser jest używany do nanoszenia danych na szklany dysk master, który powleczony jest materiałem światłoczułym, bezpośrednie wypalanie dysków jest niepraktyczne przy produkcji setek lub tysięcy kopii.

DVD miało trudny start. W roku 1995 zostały utworzone dwa konkurujące ze sobą standardy napęd w CD-ROM o wysokiej pojemności. Pierwszy standard Multimedia CD został wprowadzony i wspierany przez firmy Philips i Sony, natomiast drugi dysk Super Density (SD) był wprowadzony i wspierany przez firmy Toshiba, Time Warner i kilka innych. Jeżeli oba standardy trafiłyby na rynek, konsumenci mieliby problemy z wyborem jednego rozwiązania.

Odczytywanie informacji z dysku odbywa się dzięki zjawisku odbicia promienia lasera o niskiej mocy od refleksyjnej powierzchni dysku. Laser świeci skoncentrowanym promieniem światła na dolną stronę dysku, a odpowiedni układ wykrywa odbicia tego promienia. Gdy światło trafia na obszar land (płaską powierzchnię) na ścieżce, jest ono odbijane, natomiast gdy światło trafia na dziurę, promień nie jest odbijany.

Popularne Artykuły

Pomagaj z nami

Warto zobaczyć

Reklama

Nowości

Bestsellery książkowe

  • Autor:
  • Cena:
  • Status:

Książka chwilowo niedostępna.

Szukaj

Newsletter

Kupuj najtaniej

Społeczność