Kryteria wyboru monitora - rozdzielczość

Rozdzielczość (ang. resolution) decyduje o ilości wyświetlanych na ekranie szczegółów. Jest to parametr wyrażany liczbą elementów obrazu, czyli pikseli (ang. picture elements, pixels) w poziomie i w pionie. Im większa liczba pikseli, tym dokładniejsza jest prezentacja obrazu. Różne zastosowania wymagają różnych rozdzielczości. Aplikacje znakowe (jak aplikacje wiersza poleceń DOS) nie mają wygórowanych oczekiwań. Ich przeciwieństwem są aplikacje związane z grafiką (jak oprogramowanie DTP i, ogólnie, większość aplikacji Windows), gdzie rozdzielczość jest czynnikiem bardzo istotnym.

Podstawową różnicą między monitorami a wyświetlaczami LCD jest to, że monitory mogą wyświetlać pewien zakres rozdzielczości, oferując podobną jakość odwzorowania, podczas gdy wyświetlacze LCD projektowane są pod kątem jednego trybu pracy. Pozostałe uzyskiwane są wyłącznie drogą wymuszonego skalowania. Choć skalowanie zapewniane przez nowe modele paneli LCD jest znacznie lepsze niż to, z którym spotykaliśmy się w starych laptopach, uzyskiwane efekty nie mogą się równać z zapewnianymi przez tradycyjny kineskop.

Wraz z rozwojem technologii komputerów osobistych, zapewniane przez karty graficzne rozdzielczości ekranu rosły stosunkowo powoli. W poniższej tabeli zestawiliśmy rozdzielczości standardowe, wraz z używanymi do ich opisu terminami:

Termin VGA wciąż wykorzystuje się powszechnie jako określenie standardu wyświetlania z rozdzielczością 640x480 i 16 kolorami. Jest to standardowy tryb pracy większości systemów Windows. Wyróżnia się pod tym względem Windows XP, w którym domyślnym trybem pracy jest tryb wykorzystujący rozdzielczość 800x600. Tym samym skrótem VGA opisywane jest 15-pinowe złącze wykorzystywane przez większość kart graficznych do komunikacji z monitorem. Złącze 20-stykowe zapewnia obsługę paneli LCD zgodnych ze specyfikacją DFP. Większych rozmiarów złącze 24-stykowe znajdziemy w wyświetlaczach DVI-D. Wyświetlacze DVI-I korzystają z jego odmiany o 29 stykach.

Polecam książki