



Pojemność DVD (strony i warstwy) |
|
|
|
| Sprzęt komputerowy - Napędy optyczne | |||||
| Wpisany przez Administrator | |||||
| niedziela, 25 lipca 2010 14:30 | |||||
|
Strona 1 z 2 Dostępne są cztery główne typy dysków DVD, dzieląc je w zależności od tego, czy są jedno- czy dwustronne i jedno- lub dwuwarstwowe: DVD-5 4,7 GB jednostronny, jednowarstwowy. Dyski DVD-5 składają się z dwóch sklejonych razem warstw podłoża. Na jednej jest wytłoczona warstwa zapisu (nazywana warstwą 0), a druga jest pusta. Powłoka aluminiowa jest zwykle nakładana na warstwę zapisaną. DVD-9 8,5 GB jednostronny, dwuwarstwowy. Dyski DVD-9 składają się z dwóch wytłoczonych sklejonych razem warstw podłoża składających się na jedną stronę dysku oraz pustego podłoża na drugą stronę. Zewnętrzna wytłoczona warstwa (0) jest powleczona półprzepuszczalną warstwą złota, która zarówno odbija skupione na niej światło, jak również przepuszcza światło skupione na niższej warstwie. Do odczytu obu warstw wykorzystywany jest ten sam laser, zmienia się tylko ogniskowa jego układu optycznego. DVD-10 9,4 GB dwustronny, jednowarstwowy. Dyski DVD-10 są wykonane z dwóch wytłoczonych warstw sklejonych ze sobą tylnymi powierzchniami. Zapisana warstwa (warstwa 0 na każdej stronie) jest zwykle pokryta aluminium. Dyski te są dwustronne, jednak napędy posiadają laser tylko po jednej stronie, co powoduje, że dysk musi być odwracany na drugą stronę przez użytkownika.
DVD-18 17,1 GB dwustronny, dwuwarstwowy. Dyski DVD-18 składają się z dwóch warstw po dwóch stronach. Każdą stronę tworzą dwie wytłoczone warstwy, a strony te są ze sobą sklejone tylnymi powierzchniami. Warstwy zewnętrzne (warstwa 0 na każdej stronie) są powleczone półprzepuszczalną warstwą złota, natomiast wewnętrzne warstwy są powleczone aluminium. Współczynnik odbicia dysku jednowarstwowego wynosi 45 - 85% natomiast dwuwarstwowego 18 - 30%. Układy automatycznej regulacji mocy (AGC) w napędzie kompensują różne własności odbijające. Do odczytu różnych warstw zmienia się jedynie ogniskowa układu. W dyskach dwuwarstwowych wykorzystuje się dwa sposoby prowadzenia zapisu: ścieżkami przeciwstawnymi (OTP) lub ścieżkami równoległymi (PTP). Metoda OTP zmniejsza czas przełączenia pomiędzy warstwami podczas odczytu danych z dysku. Gdy laser dojdzie do brzegu dysku (koniec warstwy 0), głowica lasera pozostaje w tym samym miejscu jedynie nieco przybliża się do jego powierzchni, aby skupić promień na warstwie 1. Gdy dysk jest zapisany w trybie OTP, obszar końcowy na brzegu dysku nazywany jest obszarem środkowym. Polecam książki |
|||||
| Zmieniony: sobota, 28 maja 2011 17:14 |






