Parametry procesorów

Procesory są identyfikowane według dwóch podstawowych parametrów: szybkości i typu magistrali. Szybkość procesora jest dość łatwym do zrozumienia parametrem. Jest ona wyrażana w megahercach (MHz) lub gigahercach (GHz). Ogólnie mówiąc, im ta wartość jest wyższa, tym lepiej! Typ magistrali procesora jest pojęciem trochę trudniejszym do wyjaśnienia ze względu na fakt, że trzy podstawowe parametry procesora są określane za jego pomocą. Należą do nich:

• magistrala danych
• wejścia-wyjścia (I/O),
• wewnętrzne rejestry,
• magistrala adresowa.

Magistrala danych wejścia-wyjścia (I/O)

Prawdopodobnie najważniejszymi parametrami procesora są jego szybkość i szerokość zewnętrznej magistrali danych. Drugi parametr określa, w jakiej ilości dane są przesyłane do i na zewnątrz procesora.

Najczęściej omawianą magistralą procesora jest jego zewnętrzna magistrala danych, czyli zgrupowanie przewodów lub końcówek służących do wysyłania i odbierania danych. Im większa ilość jednocześnie wysłanych sygnałów, tym więcej danych może zostać przesłanych w określonym przedziale czasu, a zatem uzyskujemy szybszą i szerszą magistralę.

Dane w komputerze są przesyłane w postaci cyfrowej informacji składającej się z przedziałów czasu, w których przez pojedynczy przewód podawane jest napięcie o wartości 3,3 lub 5 V odpowiadające wartości binarnej 1 lub napięcie o wartości 0 V odpowiadające wartości binarnej 0. Im większą ilością przewodów dysponujemy, tym większą ilość pojedynczych bitów można wysłać w określonym przedziale czasu. Wszystkie nowoczesne procesory, począwszy od pierwszego procesora Pentium, a skończywszy na najnowszych modelach Pentium 4 i Athlona, a nawet Itanium, posiadają 64-bitową (8-bąjtową) magistralę danych. Wynika stąd, że są one w stanie przesyłać jednocześnie 64 bity danych do i na zewnątrz chipsetu płyty głównej lub pamięci systemowej.

Kolejną informacją wynikającą ze znajomości parametrów magistrali danych procesora jest to, że jej szerokość określa również rozmiar banku pamięci operacyjnej. A zatem, procesor taki jak 486, posiadający 32-bitową magistralę danych, jednocześnie wczytuje i zapisuje do pamięci 32 bity. Procesory klasy Pentium jednocześnie wczytują i zapisują do pamięci 64 bity. Ze względu na fakt, że standardowe 72-końcówkowe układy pamięci SIMM są tylko 32-bitowe, w większości systemów klasy 486 konieczne jest zastosowanie tylko jednego modułu, natomiast w komputerach z procesorem Pentium dwóch. Układy pamięci DIMM są 64-bitowe, dlatego też w komputerach opartych na procesorach Pentium lub nowszych może być zamontowany jeden moduł. Każdy moduł DIMM odpowiada pełnemu bankowi pamięci 64-bitowej magistrali danych, co powoduje, że konfiguracja systemu jest prostsza, ponieważ jednocześnie można dodać lub wyjąć tylko jeden układ pamięci. Moduły pamięci RIMM są wśród pamięci pewną anomalią, ponieważ w ich przypadku obowiązują różne zasady. Zazwyczaj są to pamięci 16- lub 32-bitowe. W zależności od typu modułu pamięci i chipsetu mogą one być stosowane parami lub pojedynczo.

Polecam książki